เป็นฟิคเบาๆ ที่ต่อยอดมาจาก Unconscious ฮะ จะเรียกว่าไงดี.... อืม ตอนพิเศษนั่นแหละ (ฮา)
 
 
เมื่อวานแอบเฟลไปพักนึงโดยไม่รู้สาเหตุ โอยย แต่ได้บอทเอลวินกับรีไวล์มาทำให้เรากลับมาเป็นคนเดิมได้ล่ะ คือซาบซิ้งบอทมาก... อยากจะกราบ (ฮาาา)
 
 
แต่คือจะบอกว่าเมื่อคืนนี้ฟินมากกกจริงๆ นะฮะ
 
จะกรี๊ดก็ไม่ได้ เมทหลับ แต่ก็มีเสียงออกไปนิดนึง 5555
 
 
เหมือนจะเห็นติ่ง (?) เอลวินรีไวล์เยอะขึ้นบนไทม์ไลน์ทวิต... เพราะโดเอลรีของโอซังด้วยรึเปล่า /ก้ากกก
 
 
โอเค เม้ามอยนิดหน่อยพอเนอะ แปะเลยละกัน เป็นตอนพิเศษสั้นๆ ครับผม...
 
 
 
อนึ่ง... ใครยังไม่ได้อ่าน ถ้าสนใจก็เชิญได้ครับบ..
 
 
 
Part 1  ||  Part 2
 
 
 
 
 
ไทม์ไลน์ในตอนพิเศษนี้ ถ้าอ่านมาแล้วทั้งเรื่องคงรู้เนอะว่าตอนไหน... แฮ่...
 
แต่คนที่ไม่ได้อ่านแต่แรกแล้วอยากลองอ่านดูจะอ่านก็ได้ครับ ไม่ได้มีผลอะไรมาก
 
 
 
วางไว้ว่าเป็นตอนที่เอลวินเพิ่งได้เลื่อนตำแหน่งใหม่ๆ ครับผม
 
 
 

Title: Frozen Night (Unconscious' Special Chapter)

Type: BL

Fandom: Shingeki no Kyojin/Attack on Titan

Pairing: Erwin x Levi

Rating: PG15

 

 

 

 

"ฉัน...จะปกป้องนายเองนะ รีไวล์....."

 

 

 

น้ำเสียงหนักแน่นถูกเอ่ยขึ้นท่ามกลางลมหนาวที่พัดผ่านกำแพงสูงใหญ่ในยามที่ท้องฟ้ามืดสนิท ใบหน้าของเจ้าของเสียงทุ้มนุ่มมีสีเรื่อขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เป็นที่ชัดเจนมากนัก...

 

 

ฝ่ามือใหญ่คว้าเอามือขนาดเล็กของคนฟังมาบีบแน่น ก่อนดึงร่างเล็กๆ นั้นเข้ามาใกล้ๆ ตัว

 

 

 

"...เฮอะ... ไม่จำเป็น... ฉันเก่งพอที่จะดูแลตัวเองได้"

 

 

 

คนอายุน้อยกว่าตอกกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและมั่นใจ แต่ไม่ได้หันไปสบตากับดวงตาสีฟ้าครามคู่นั้น

 

 

 ความหยิ่งทะนงของเขาทำให้อีกฝ่ายต้องถอนหายใจ...

 

 

 

"แต่สำหรับฉัน ยังไงนายก็ยังเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำนั่นแหละ..."

 

 

 

คนตัวสูงกว่าค่อยๆ นั่งลง ก่อนจะฉุดร่างเล็กลงมานั่งบนตัก โอบกอดด้วยลำแขนแกร่งทั้งสองข้างอย่างหลวมๆ

 

 

 

"ทำบ้าอะไรวะ!"

 

 

 

เจ้าของร่างเล็กเซและล้มไปตามแรงดึง และยังไม่ทันจะได้โต้ตอบอะไรก็ตกอยู่ในอ้อมกอดของอีกฝ่ายโดยที่เจ้าตัวไม่ค่อยจะพอใจนัก เขาหันขวับไปมองตาขวางใส่คนที่นั่งอยู่ข้างหลัง

 

 

 

"...เปล่า แค่กลัวนายหนาว อากาศมันเย็นน่ะ"

 

 

 

รอยยิ้มบนใบหน้าของคนพูด ยิ่งชวนให้คนฟังรู้สึกหงุดหงิดใจขึ้นไปอีก...

 

 

...แต่ถึงจะคิดอย่างนั้นก็รู้สึกว่าช่วงหลังๆ มานี้ คนตัวสูงที่นั่งอยู่ไม่ได้ยิ้มให้กับเขาบ่อยเหมือนเมื่อก่อน

 

 

 

......เพราะงานที่เยอะขึ้น จากตำแหน่งที่สูงขึ้น?

 

 

 

"ก็มีผ้าคลุมอยู่แล้วนี่ ปล่อยได้แล้ว..."

 

 

 

แม้จะพูดออกไปแบบนั้น แต่ก็ไม่ได้มีท่าทีต่อต้านเหมือนที่เอ่ยวาจาออกไป...

 

 

 

"กอดกันแบบนี้มันอุ่นกว่านี่นา ดูนายสิ มือเย็นหมดแล้ว"

 

 

 

เขาไม่พูดเปล่า...

 

 

มือแกร่งฉวยโอกาสคว้ามือเล็กทั้งสองข้างของคนในอ้อมแขนมาบีบแน่น เพิ่มความอบอุ่นให้ชายหนุ่มร่างเล็กผู้ทะนงตนคนนั้น

 

 

 

"ส...เสียมารยาทชะมัด แกนี่!"

 

 

 

เสียงบ่นอุบของคนตัวเล็กดังขึ้น ก่อนที่ใบหน้าของอีกฝ่ายจะซบลงบนบ่า กระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นไปอีก

 

 

เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าคำพูดนั้นจะส่งไปถึงสมองของคนฟัง หรือแค่เข้าหูซ้ายแล้วทะลุหูขวาออกมา

 

 

 

"นี่ รีไวล์..."

 

 

 

เสียงนุ่มๆ เอื้อนเอ่ยคำกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู

 

 

...คนฟังรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดแก้ม ก่อนปลายจมูกโด่งเป็นเอกลักษณ์จะค่อยๆ แตะลงบนพวงแก้มสีซีดจากลมหนาว แผ่วเบา ทว่า...อบอุ่น......

 

 

 

"อะไร..."

 

 

 

ร่างเล็กหันหน้ากลับไปหาคนถามช้าๆ ก่อนที่จะถูกหลังมือแกร่งข้างหนึ่งถูเบาๆ บนผิวหน้า ปลายนิ้วยาวลากผ่านริมฝีปากอย่างเอื่อยๆ

 

 

คนถูกถามเผยอริมฝีปากเล็กน้อย ขณะสบตากับคนข้างหลัง

 

 

นิ่ง...

 

 

 

สัมผัสอุ่นจากริมฝีปากหนานุ่มของชายหนุ่มผมสีทองทำเอาคนในอ้อมแขนของเขานิ่งไปชั่วขณะ ภายในหัวสมองขาวโพลน ก่อนจะรับรู้ว่าริมฝีปากของตนถูกครอบครองด้วยความอบอุ่นนั้นอย่างแผ่วเบา

 

 

คนตัวใหญ่ถอนริมฝีปากออกมาอย่างนึกเสียดาย ก่อนใช้ปลายนิ้วไล้ไปบนกลีบริมฝีปากบางคู่สวย

 

 

 

"ท...ทำบ้าอะไร......!"

 

 

 

ฝ่ายเสียเปรียบละล่ำละลักออกมาด้วยความตกใจ แต่อีกฝ่ายกลับตีหน้านิ่งใส่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

 

 

"นาย... ไม่เคยถูกจูบนี่นา....."

 

 

 

ครั้งนี้ เขาหัวเราะ...

 

 

 

"นี่มันบ้าบออะไรกัน!"

 

 

 

ไม่พูดเปล่า แถมกระทุ้งศอกเข้าที่กลางท้องของคนที่นั่งอยู่ข้างหลังอย่างรุนแรง ใบหน้าคมเจือไปด้วยสีเรื่อ พร้อมกันกับที่จังหวะการสูบฉีดเลือดของหัวใจเร่งขึ้นในอัตราผิดปกติ

 

 

 

"ก็แค่สอนจูบ... ไม่มีอะไรซักหน่อย"

 

 

"แก...!"

 

 

"ฉันเชี่ยวชาญเป็นพิเศษนะ อยากให้สอนไหมล่ะ?"

 

 

 

เสียงหัวเราะทุ้มๆ ในลำคอ กับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นทำเอาปรอทความโกรธของคนฟังพุ่งปรี๊ดจนต้องอ้าปากค้าง ในสมองพยายามสรรหาคำกร่นด่าที่น่าจะเหมาะกับคนๆ นี้อย่างไม่ลดละ

 

 

แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรต่อ...

 

 

 

"ไม่ถามละ ทำเลยดีกว่า..."

 

 

 

...ก็ถูกหยุดไม่ให้พูดต่อด้วยกลีบริมฝีปากอุ่นที่ประทับลงบนริมฝีปากของตนคล้ายกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้

 

 

ต่างกันแค่... ครั้งนี้ หนักแน่น และ หนักหน่วง จนฝ่ายที่เสียเปรียบแทบหายใจไม่ทัน...

 

 

เรียวลิ้นที่ชำนาญการของชายหนุ่มแทรกเข้าไปในโพรงปากของคนตัวเล็กโดยไม่คิดจะขออนุญาต ลิ้มรสกลีบริมฝีปากบางซ้ำแล้วซ้ำเล่าแม้เจ้าของร่างจะไม่เต็มใจและยังคงดิ้นขลุกขลักอยู่ภายในวงแขนแกร่ง

 

 

 

"อะ...เอลวิน! ไอ้...!"

 

 

 

แน่นอน...เจ้าของนามที่ถูกเอ่ยขึ้นไม่ได้ปล่อยให้อีกฝ่ายพูดอะไรออกมามากกว่านี้

 

 

เขาเพียงแค่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้มีโอกาสหายใจด้วยตัวเองบ้าง ก็เท่านั้น...

 

 

 

"นี่ถือเป็นบริการพิเศษเลยนะ... รีไวล์"

 

 

"...พิเศษบ้าอะไรวะ แกถามฉันซักคำหรือยัง!?"

 

 

 

ชายหนุ่มร่างเล็กหันกลับมาตวาดใส่คนที่นั่งอมยิ้มอยู่เบื้องหลัง แต่กลับเป็นฝ่ายต้องหลบหน้าไปเองโดยไม่รู้สาเหตุ

 

 

หลังมือเรียวเล็กแตะริมฝีปากที่เปียกชื้นของตนเบาๆ ก่อนที่ในสมองจะปรากฏภาพของอีกฝ่ายขึ้นมา ทั้งเสียง ลมหายใจ และสัมผัสเมื่อครู่ทำเอาหัวใจของเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ

 

 

 

"...ฉัน....."

 

 

 

คนพูดทิ้งช่วงไปครู่หนึ่ง ก่อนกระชับวงแขนและกอดร่างเล็กที่เคยอยู่ในปกครองไว้แน่นขึ้น ขณะขยับเลื่อนริมฝีปากของตนไปคลอเคลียอยู่ที่ใบหูของอีกฝ่าย และจูบที่ปอยผมด้านข้างศีรษะอย่างแผ่วเบา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

".......รักนายนะ.... รีไวล์....."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

- ขอให้ดวงดาวนับร้อยพันบนผืนฟ้ามืดมิดแห่งนี้


- และสายลมหนาวยามค่ำคืนที่พัดผ่านช่วยเป็นพยาน......

 

 


- ฉันสาบานว่าจะรัก และปกป้องนายเพียงคนเดียว


 

- จนกว่าฉันจะสิ้นลมหายใจ...............

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-----[Erwin x Levi] Unconscious: Special Chapt

----- END

 

 

 

 

ขอบคุณบอทเอลวินรีไวล์ที่ทำให้เกิดฟิคเรื่องนี้ขึ้นมาฮะ

 

ไม่ดราม่านะ แฮร่.... #หวานไปย์

 

จริงๆ แค่อยากเขียนฉากจูบ แค่นั้นเองฮะ.....

 

ขอบคุณคอมเมนท์และฟีดแบ็คล่วงหน้าด้วยค้าบบ

 

เป็นกำลังใจให้ จขบ. ได้เยอะเบยยโฮวว /กอดหมับบบ/

 

 

ปล. เมาท์กันผ่านทวิตเตอร์ได้นะ เหงามาก!!!

 

เจอกันเอนทรีหน้าครับ....!

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ป๋าอ่ะ หลอกเด็กชัดๆ !! ///////////// /แต่แฟนเกิร์ลก๊าวใจจะตายคาวอลล์มาเรียล่ะค่ะ ฟฟฟฟฟฟ
ปรับอารมณ์จากความหน่วงอย่างรวดเร็ว555555
ป๋าเจ้าเล่ห์มาก แล้วก็โรแมนติกมากก แงงง ตัวเล็กสู้ไม่ได้ล่ะสิๆ XD โอ๊ยย น่ารักไม่ไหวแล้วว
ฟินมากค่ะแวมป์ซังง!!!

#7 By JJkizz on 2013-07-10 01:35

แอบอ่านมานานค่ะ (แย่จัง)
แต่อ่านรอบนี้แล้วทนไม่ไหว มันแน่นอกค่ะ แบบว่ากรีดกร๊าดมาก ป๋าเนียนอ่ะ สุดๆ แค่ฉุดลงมาก็เนียนอยู่แล้ว ทำมาเป็นซุกรองทรง(?)รีไวล์ //ซับเลือด 
แต่พออ่านจบแล้วมันจี๊ดเลยค่ะ เพราะป๋าไม่อยู่แล้ว   สงสารรีไวล์จัง
ภาษาสวยดีค่ะ เราชอบมากมาย เป็นกำลังใจให้นะคะ

#6 By Shou. on 2013-07-09 15:17

ลึก ๆ แล้วเศร้าอ่ะ...
เพราะมันตอนพิเศษก่อนที่ป๋าจะตายนี่นา...(ฮา)
คราวหน้าถ้าเป็นตอนพิเศษของ Unconscious
ขอแบบ...แล้วเราก็ได้มาเจอกันอีกครั้งในภพใหม่
เพราะตอนนี้ป๋ารอที่ทางช้างเผือก
ฉากจูบสวีทวี่วีมากมาย แต่รีไวล์ปากเล็กน่ารักจริง ๆ นะ
ป๋าอ่ะเนียน...เนียนหลาย ๆ เรื่อง
โฮ้ยยยยยยยยยย พูดไม่ถูก 
คู่นี้เป็นอะไรที่สะท้านใจจริง ๆ
แค่เรื่องไซส์ตัวก็กินขาดแล้วเนี่ย อร๊ายยยย
โอย...ตายดีกว่า มีความสุขเกิ๊นนนน
ขอบคุณมากเลยนะคะ

#5 By P-chan on 2013-06-26 14:06

บนกำแพงงงงงงงงงงงงงง
กรี๊ดกร๊าดอ่ะ >[]<
โดยเฉพาะ...หัวเราะ...
...หัวเราะด้วยยยยยยยยยยยยย แอร๊ยยยยยยย
บริการพิเศษมีแค่นี้จริงเหรอ หุหุหุ
แล้วสอนอ่ะ ทำไมสอนแค่นี้ งุ้งงิ้งๆๆๆๆ
(แต่แค่นี้ก็ฟินจะแย่แล้ววววววววว)
สมัยหนุ่มๆนี่กิ้วก้าวจริงๆ อร๊างงงงง 
>////<

#4 By Monne (103.7.57.18|58.11.171.84) on 2013-06-25 01:28

แอบซุ่มในทวิตอยู่ค่ะ 55
แวมซังเอามาแต่งจริงๆด้วย ฟินมากเลยค่ะ อ๊าา
กร๊าวมากมาย รุกแบบนิ่มๆ ไม่ให้ตั้งตัว >//<

#3 By mage on 2013-06-24 23:44

โอ้ยย เอลวินเกรียนเกิ๊นนน
ชอบเมะที่รุกแบบนี้จุง มันกร๊าวว //บิดตัว
แค่สอนเฉยๆไม่มีอะไรจริงๆเหรอคะป๋าาา
มาเมาท์กันไหมคะ เหงาเหมือนกันถถถ cry PiMo3o ค่ะ ฟอลไปแล้วน้าา

#2 By www (103.7.57.18|124.121.189.152) on 2013-06-24 21:27

ตามมาเม้นท์ถึงในนี้แล้วคะ!! XD
อ่านแล้วนั่งกรี๊ดกร๊าดอยู่คนเดียว!! โอยยยยย ท่านเอลวินเล่นบุกแบบนี้ เป็นใครๆก็ยอมล่ะค่าาาาาาา //////////
พอนึกถึงภาพสมัยทั้งคู่ยังหนุ่ม...ยิ่งกระอักเลือดเลยค่ะ ร่างสูงใหญ่กับร่างเล็ก..เล็กซะยิ่งกว่าตอนนี้ซะอีก...ฟฟฟฟฟฟฟ //นอนตายแน่นิ่ง
ขอบคุณแวมซังมากๆๆๆเลยค่ะ ที่แต่งฟิคให้สาวกเอลรีได้ฟินกัน!! >////<

#1 By Sumiyo (103.7.57.18|171.100.0.27) on 2013-06-24 20:52

LightVampire View my profile

Creative Commons License
.